Biz böyle değildik..
İstiklal
Savaşı'nın son gazisi 110 yaşındaki Yakup Satar'ın cenaze törenini izlerken içimiz
burkuldu.
Vefasızlığımızın hangi boyutlara ulaştığını, minnet duygularımızın
giderek nasıl köreldiğini bu törende bir kez daha fark ettik.
Fransa son gazisini
18 Mart günü uğurlarken, onun şahsında bütün şehitlerini anmak için ülkede bayrakları
yarıya indirmişti.
Görkemli törene Cumhurbaşkanı Sarkozy bizzat katılırken,
eski Cumhurbaşkanları, Başbakanlar, Savunma Bakanı ve Genelkurmay Başkanı da cenazede
hazır bulunmuştu.
Kimse kendi yerine temsilci filan göndermemişti.
O gün
Fransa gündeminin bir numaralı maddesi bu cenaze töreniydi.
Bizim gazimiz ise,
sadece Maliye Bakanı ve üç milletvekili tarafından uğurlanmaya layık görüldü.
Genelkurmay'ı
da Personel Daire Başkanı temsil etti.
Ya, biz nasıl bu hallere düştük?
Hangi
düşünce yapıları, hangi hayat şartları kahramanlarımıza bile saygı göstermeyi
bize unutturur oldu?
Yoksa hep böyle miydik?
Galiba böyle değildik.
Ve
galiba, toplum olarak garip bir değişime ve çöküşe uğradık.
Yazık, çok yazık..
Osman
GENÇER
YENİ ASIR GAZETESİ
3 yorum yazılmıştır
Yazan:hamdivehusnucan | Tarih: 2008-04-22 12:28:26Konu: bir dosttan
Yazan:bilinen | Tarih: 2008-04-11 22:05:18Yazan:bendesaklisin | Tarih: 22/4/2008
Konu: selam dostum
Seni çok seviyorum arkadaşım DOSTUM :)))Kuşlar gibi
uçmayı, balıklar gibi yüzmeyi öğrendik ama basit bir
sanatı unuttuk. İNSAN gibi YAŞAMAYI biliyor musun BU
HAFTA DÜNYA DOSTLAR HAFTASI bu mesajı sevdiğin
doslarına gönder eğer BEN de SEN in Yakın
arkadaşınsam dostunsam banada yolla Bunu
arkadaşlarına gönder bakalım kaç Cvp gelecek eğer 7
Dostluk Sabah öperek uyandırmaktır...Aynı dala
tutunmaktır kimi zaman aynı bisikleti sürmektir.
Ayağınız yetişmese bile...Dans etmektir kolkala...
küçük hediyeler almaktır... ve Kimi zaman aynı kalbi
paylaşmaktır.. Öpmektir onu doyasıya Ve bunu
söyleyebilmektir'Dostlugun en büyük Armağan Bana'
Konu: ACABA?!
Yazan:kisdusu | Tarih: 2008-04-06 17:34:46Ben şüpheliyim. Hani bir söz vardır ya, en güvendiğim babamı... Bize Allah, dediler Allahına kadar... Korkularım belki gereksiz; çünkü ikici bir Kurtuluş Savaşı'na gerek kalmayacak. Bu Halk özgürlük yerine kömür peşine düşecek! Kulakları çınlayanlar eserleriyle övünüyordur mutlaka. Yola devam, son kale de düşmek üzere. Hümeyni sizlere ömür, ne gam! Ahmed-i Necatlar var yerine. Uyan Türkiye, bir daha Mustafa Kemal gelmeyecek. Yok öyle hazıra komak... Esenlikler dileğimle.
Konu: Kesinlikle böyle değildik....
Hem de o kadar çok konuda değişime uğradık, o kadar farklı alanlarda dejenere olduk ki... Yazık, çok yazık... Terkar düzelir miyiz acaba?
Sevgilerimle....