umuda mavilenmişti

papatyalar

hüzün,

koparmadan beni…

karaydı gökyüzü,

kapkara……

sen yağıyordun

çocuksu heyecanlarıma

yağmur sanmıştım seni,

ekim kasım günlerini

sakladığını düşündüm hep

neden bilmem…

düşündüm işte…………

sessizliğin

ağır tadını

bilmedi kimse

ve

zehrin dolanırken damarlarımda

bilmeyecektin sen

imkansız olan şeyler vardır,

bir yürekte yaşayıp,

onunla yok olacak

toprakta bekleyerek………

mayalanarak biraz

belki………

gölgesi siyahtır,renklerin

direnir ışığa………

acımasız bir var oluştur

sevda

kın bekler zulasında……..